Liefde en macht.

Liefde en macht.

Indien er sprake is van macht, kan er geen sprake zijn van Liefde. Macht uitoefenen is altijd gebaseerd op een onderliggende angst. In de ego-gerelateerde wereld is macht een onmiskenbaar element en is gebaseerd op het idee dat je iets moet hebben, moet veroveren, moet verkrijgen van anderen, van de wereld om gelukkig te worden. Macht en afhankelijkheid vallen samen. Om je macht te behouden verdedig je deze en is er altijd sprake van een machtige en diegene die daarvan afhankelijk denken te zijn. Slachtoffer- en daderpatronen hangen hiermede samen.

Is het mogelijk om in de wereld te leven vanuit een belangeloze liefde en daarin geluk te ervaren en in materiële voorspoed te leven ?  Of is het omgaan met macht en liefde juist een mooi transformatie proces  om in hierin te geraken.  Met andere woorden, de opmaat tot liefde is om je bewust te worden van de mate waarin je denkt macht nodig te hebben om gelukkig te worden.

Liefde verwerven.

In onze zoektocht hier op Aarde naar Liefde is er een basale vergissing gaande; namelijk dat men zich afgescheiden voelt van de liefde en denkt deze te moeten verwerven van een ander.

Daarin staat de identificatie met het lichaam centraal en eveneens de gedachte dat de ander c.q. het lichaam van de ander jou liefde kan geven, dan wel ontnemen. In de cursus in wonderen wordt dit de speciale relatie genoemd. De ‘liefde’ is  dan een heel wankel evenwicht van geven en nemen en als de balans daaruit doorslaat kan de ‘liefde’ zo omslaan in haat. Deze wederzijdse projectie van liefde dan wel haat of afwijzing is een onlosmakelijk onderdeel van onze leerweg hier op Aarde.

Zolang je je identificeert met het lichaam ontkom je niet aan deze wederzijdse projectie en staat het verwerven van ‘liefde’ en de preoccupatie naar de ander als zijnde jouw liefdesbron centraal. Hierin is  een wisselend spel van macht- en afhankelijkheid gaande.

Ergens lijkt het wel een onmogelijke opgave in ons mens-zijn hoe onvoorwaardelijke liefde te kunnen verwerven in de ego-cultuur en dat is ook zo. Hoe dan ook is het verwerven van liefde geënt op een  lichaam en vanuit een gevoel van tekort en zelfveroordeling een onmogelijke zaak.

Zelfveroordeling en projectie.

In onze leerweg hier op Aarde is het bewust worden en verantwoordelijkheid nemen voor je zelfveroordeling de meest belangrijke stap in je transformatie proces en om je los te maken van de preoccupatie om ‘liefde’ buiten jezelf te zoeken en afhankelijk te (lijken) te zijn van een ander die jou de ‘liefde’ kan geven of onthouden. Hierin speelt  het projectiemechanisme een centrale rol, waarin we hopen of verwachten dat we onze zelfveroordeling kunnen oplossen van ‘buitenaf’ door het beoefenen van allerlei strategieën om dit ‘tekort’ teniet te kunnen doen.

Hoe dan ook ontkomen we dan niet aan allerlei macht- en afhankelijkheids-spelletjes die, zo op het oog, heel misleidend kunnen zijn. Zoals bijvoorbeeld, jezelf wegcijferen of ‘je best doen’ of niet zeggen wat je denkt uit angst voor het verlies van de ‘liefde’. Of manipuleren met slachtoffer gedrag om medelijden op te wekken, of ‘verbolgen’ te zijn dat jou iets aangedaan wordt en je niet je eigen aandeel onder ogen wil zien. De ander afwijzen omdat hij of zij niet voldoet aan jouw strikte wensen rond ‘liefde’ waarin controle centraal staat.

Je niet kunnen verbinden met een ander omdat je niet je ‘vrijheid’ wil opgeven of uit angst voor intimiteit en kwetsbaarheid. Of de ander te ‘binden’ door seksualiteit- en machtspelletjes

De speciale relatie en onze leerweg.

Al die overlevingsstrategieën komen voort uit oude niet geheelde pijn uit dit leven of vorige levens en liggen opgeslagen in ons geheugen en projecteren we naar buiten en brengen dit in een speciale relatie waarin we juist die persoon ontmoeten die in dit spectrum optimaal is om deze mechanismes bewust te worden. Een cursus in wonderen is daar heel expliciet over en zegt daarover het volgende “Verlossing kent geen toeval. Zij die elkaar moeten ontmoeten zullen elkaar ontmoeten, omdat ze tezamen de mogelijkheid tot een heilige relatie hebben. Ze zijn klaar voor elkaar”(Eciw.H. 3.1.6-8).

Verlossing kent geen toeval; daar is onze gehele leerweg op gebouwd en dit vraagt van ons om te bezien vanuit welk niveau we in het contact staan met onze medemens. Doen we dit vanuit het ego-bewustzijn waarin we contacten ‘gebruiken’ om ‘liefde’ te verwerven dan wel ‘er beter van te worden’ , dan kom je hoe dan ook in een macht- en afhankelijksheidsspel.

Of zijn we bereid er anders naar te kijken en te gaan ‘voelen’ vanuit ons Hart  hoe we ons opstellen in die verbinding. Dat kan een ogenschijnlijke terloopse ontmoeting zijn, doch deze biedt een gelegenheid om je persoonlijk belang los te laten en je open te stellen voor de ander. Een glimlach, een groet, een helpende hand kan volstaan. Waarin geven en ontvangen samen gaat vallen.

Dan ligt de grootste uitdaging in de langdurige (levenslange) speciale relatie waarin partners steeds meer en beter gaan zien wat je van de ander kan leren. Hoe hij of zij oude zelfveroordelingen ‘raakt’ en je gaat zien dat jou niets wordt aangedaan, maar dat jou een geschenk wordt aangeboden om zo tot zelfinzicht te geraken en los te komen van oude pijn. Oftewel vergeving en zelfvergeving toe passen. Dankbaarheid is daarvan het gevolg.

Je hoeft niets te doen

Zolang we nog vanuit het eendimensionale ego bewustzijn in het leven staan ontkomen we niet aan macht- en afhankelijkheidsgedrag. Je ziet dan de buitenwereld als dat wat je kan ‘maken of breken’.

Het lijkt het hele stap om dit patroon te doorbreken, echter er wordt niet aan ons gevraagd om dit te doen. Het enige wat er gevraagd wordt om een geringe bereidheid te tonen anders naar jezelf en de situatie te kijken. Ofwel te gaan luisteren naar je Innerlijke Stem, de Heilige Geest in ons die ons attent maakt welke zelfveroordeling ten grondslag ligt aan je pijn of angst.

Deze beweging volstaat om het over te geven en los te laten en waarin je terugkeert naar de innerlijke Stilte en Liefde van het Hart. Er wordt aan ons niet gevraagd om het op te lossen, want het is opgelost, we doorzien onze vergissing, waarin we vergeten zijn wie we zijn. Niet een lichaam, maar geestelijke wezens van Licht en we hoeven niets te doen om daarnaar terug te keren.

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie