Op weg naar onvoorwaardelijke Liefde

Op weg naar onvoorwaardelijke Liefde.

Onze weg hier op Aarde is erop gericht om weer in contact te komen met de onvoorwaardelijke Liefde in onszelf. Feitelijk zijn we daar altijd mee in verbinding, maar door onze incarnatie in de aardse sfeer, verbonden met een lichaam, zijn we het contact met de Liefde in ons kwijt geraakt. Het is niet weg of verloren, maar onze zoektocht hier op Aarde is om door middel van de tegenstelling van goed en kwaad, ofwel de omweg door de angst,  in een schiftingsproces te geraken, waarin we alle vooroordelen en zelfveroordeling leren vergeven om zodoende het contact met de innerlijke Liefde te herinneren.

In onderstaand artikel wil ik deze gedachte verder uitwerken.

Proces van vergeten naar herinneren.

Wat is de diepere reden dat we, als God zijnde, ons verbinden met de aardse vorm en vergeten dat we God zijn om door een lang ervaringsproces van niet liefde, ofwel angst, weer onszelf gaan herinneren dat we Liefde zijn ?

Het lijkt wel een rare truc van God om eerst te vergeten dat je God, dan wel Liefde bent om via deze ‘goocheltruc’  jezelf weer te herinneren dat je God bent. Alleen vanuit de ego persoonlijkheid kunnen we op deze manier naar dit gegeven kijken. Op dat niveau lijkt er iets van ‘bedonderen’ in te zitten, zo van, waarom die rare omweg. Echter op het niveau van wie we werkelijk Zijn, is het een optimaal leerproces waarin het vergeten een optimale kwaliteit biedt om de aardse dualiteit in te gaan en door middel van al die aardse ervaringen van pijn, lijden en angst en schuld, een inspiratie te vormen om weer contact te gaan maken met je Innerlijke Stem, de stem van Liefde en te herinneren Wie je in Werkelijkheid bent.  God leert zichzelf kennen en uitbreiden door middel van het ogenschijnlijk tegendeel angst.

Op het niveau van Wie je Werkelijk bent, wordt je ook niet gekwetst of iets aangedaan. God, dan wel Liefde, kan niet geraakt, noch gekwetst worden. Dit is uitsluitend op het niveau van de ego-persoonlijkheid, die al die door hem zelf gearrangeerde ervaringen doorgaat, om bewust te worden.

Inwijdingsproces door indaling in de aardse materie.

De missie van Jezus was en is om ons weer te herinneren Wie wij in wezen zijn; onsterfelijke Goddelijke Wezens, Zoon van God. Hij vraagt daarin om Hem te volgen in Zijn opstanding.  In de cursus roept Hij ons daar toe op en spreekt ons aan op het broederschap wat wij met Hem delen en dat we aan Hem gelijk zijn.

Als we geboren worden hebben we die intentie bij ons om door middel van dit aardse proces van ‘vergeten en herinneren’ een unieke bijdrage te leveren aan de Schepping en om het Goddelijke manifest te laten worden op Aarde.

Steeds staan we weer voor die keuze om ons te blijven identificeren met ons sterfelijk lichaam en uiteindelijk dood te gaan, zonder tot bewustwording te komen, of die ervaringen te gaan gebruiken om tot een werkelijk Inzicht en bevrijding te komen en om te gaan leven vanuit de onvoorwaardelijke Liefde die in ons Hart leeft.

Als we werkelijk toepassen wat de cursus ons aanreikt beschikken we in dit ervaringsproces over talloze leermiddelen en over de niet aflatende hulp van onze innerlijke Geest, de Heilige Geest dan wel Jezus om dit proces aan te gaan.

 

Van identificatie met het lichaam naar verbinding met je Ware Zelf.

In dit leerproces speelt zelfveroordeling een centrale rol, deze ontstaat in onze vroege jeugd en vormt de stuwende kracht waarmede we ons naar buiten toe richten om de verloren geachte liefde terug te willen winnen in de buitenwereld.

Deze zelfveroordeling is een re-activatie van oude pijn uit vorige levens die je mee hebt genomen om in dit leven te willen helen.

Deze brengt een proces teweeg waarin we allerlei overlevingsstrategieën gaan ontwikkelen om de pijn en het lijden of het slachtofferschap van bijvoorbeeld, je niet gezien voelen, of niet erkend te voelen, van ons af te willen wentelen door deze innerlijke pijn naar buiten toe projecteren en de buitenwereld te beschuldigen van het ons aangedane leed.

Voorts brengt het een verlangen teweeg dat we naar buiten toe projecteren als doel in de toekomst, zoals ooit wordt ik ‘gezien’ of ‘erkend’ of ontmoet ik ‘mijn ware liefde’.

De belangrijkste leermiddelen in ons leven zijn relaties, maar eveneens is het menselijk lichaam een belangrijk leermiddel. Daarin worden alle processen op emotioneel en mentaal niveau doorleefd en ‘gevoeld’. Feitelijk is alles wat we in dit leven ‘meemaken’ een leerproces of leermiddel en kunnen we het gebruiken om, ofwel tot Inzicht en vergeving te geraken, dan wel om ons gevoel van slachtoffer- en daderschap te versterken.

In Een cursus in wonderen wordt dit proces ‘een onjuiste gerichtheid van denken’ genoemd en de transformatie naar bewustwording ‘een juiste gerichtheid van denken’.

Een crisis als omkeerpunt.

De omzetting vanuit een onjuiste gerichtheid van denken naar een juiste gerichtheid van denken, gaat gepaard met een crisis in ons leven. In het chinees wordt het woord crisis op twee manieren geïnterpreteerd, namelijk als een crisis, dan wel als een kans.

In ieders leven ontstaat er een proces waarin je vastloopt en moet je gaan constateren dat al de moeite om de liefde buiten je te zoeken, niet werken en raakt je gedesillusioneerd. Het woord desillusie, zegt het al, je moet je illusies opgeven. De symptomen in zo’n crisis zijn, overspanning, niet meer weten hoe verder met je leven, opgebrand voelen, teneinde raad zijn.

In de menselijke cultuur wordt een crisis, veelal als een falen ervaren, je hebt het niet gehaald en er wordt van alles uit de kast gehaald om je weer ‘op het rechte pad te zetten’.

Veelal blijft dit dan steken in therapeutische, dan wel medicinale ondersteuning en is er geen spirituele bewustwording gaande.

Je vergissing inzien.

Waar je echter voor staat is een elementaire stap, om te gaan luisteren, naar je innerlijke oproep om  je te ‘durven laten vallen’, oftewel bereid te zijn het ‘niet meer te weten’ en te gaan luisteren naar je Innerlijke Stem, die je al langere tijd ‘op de achtergrond’ hebt gehoord, maar genegeerd hebt.

Voor de ego-persoonlijkheid is dat een moeilijke stap, namelijk datgene opgeven, wat het steeds heeft nagestreefd of waaraan het gehecht was ‘om gelukkig’ te moeten worden.

Wat er van je gevraagd wordt is het object of de persoon of personen van begeerte op te geven en de leegte of stilte in te durven gaan, van ‘het niet weten’  Zoals bijvoorbeeld je gehechtheid aan seksualiteit of macht of behoefte aan erkenning, wereldse roem. ‘Gelukkig willen worden’ door in een machts- afhankelijkheidsrelatie te verblijven. In zijn algemeenheid ‘gelukkig’ te worden door iets van buitenaf te willen verkrijgen.

Als je bereid bent deze gehechtheden op te geven, ga je een onthechtings-proces in van overgave en vertrouwen op de Innerlijke Leiding van je Hogere Zelf.

Hierin staat ( het je zelf) vergeven centraal. In dit vergevingsproces gaat het om in het reine komen met gevoelens van schuld, tekortkomingen, gaan zien dat je je vergist hebt, niet éen keer, maar steeds weer opnieuw en dan gaan zien, dat je niet beter wist, ofwel dat je je hoogste bod hebt gedaan. Dat doe je niet op ‘een achternamiddag’. Het wonder van vergeving werkt direct, echter de ingeslepen conditioneringen zijn sterk en blijven nog lang werkzaam en dit vraagt ‘vergevingsonderhoud’.

De Stilte en de Leegte.

Het verblijven in de Leegte en Stilte is geen gemakkelijke fase, uiteindelijk gaat het om te (leren) leven vanuit je Ware Zelf, ofwel vanuit je Hart.

In dit vergevingsproces kom je de volgende elementen tegen;

  • je verzoenen met al je naasten, maar ook met je zogenaamde ‘vijanden’ of personen waarvan jij je het slachtoffer hebt gevoeld. Zoals bijvoorbeeld je ouders. Gaan zien dat zij jou gediend hebben in het ontmaskeren van je dader-slachtofferpatronen.
  • Gaan zien dat er geen sprake is van schuld, je neemt wel verantwoordelijkheid voor je daden, maar ziet dat zij een ervaringsweg vormen voor jouw bewustwordingsproces.
  • Zien dat het een schiftingsproces is van waarden, vanuit illusie naar Waarheid. Echt gaan zien dat Liefde niet van ‘buiten’ verkregen kan worden.
  • Gaan zien dat je altijd al Liefde bent en bezit. En dat dit voor iedereen geldt.
  • Je aandachtspunt is steeds meer gelegen in je Hart en vandaaruit ben je getuige van wat in de wereld plaatsvindt.
  • Steeds meer in contact komen met gevoelens van mededogen, feitelijk is dit steeds meer gegrondvest zijn in je Hart.
  • Gaan zien dat je niet je lichaam bent, maar een Wezen van Licht dat verbonden is met de Innerlijke Stilte. Gaan zien dat lichaam en Geest steeds meer gaan samenvallen.
  • Gaan zien dat al je ervaringen in de dualiteit optimaal zijn voor je bewustwordingsproces.
  • Gaan zien dat het ‘framework’ van je gehechtheid in je blijft, maar dat je er niet meer door geraakt wordt.
  • Gaan zien dat je inherent én vrij en verbonden bent.
  • Gaan zien dat, vooral in de beginfase van de overgang in de Leegte, er sprake is van een gevoel van Leegte, dat ’ongemakkelijk’ aanvoelt. Naarmate je bereid bent hierin te verblijven, voelt het steeds meer als een Thuiskomen, een natuurlijke Plaats van Licht en Stilte. Leegte wordt Vol.
  • Je leeft steeds meer in het Heilig Ogenblik en voelt je verbonden met je naaste in een Heilige Relatie, zoals in de ‘speciale relatie, waarin de ander er niet is om je gelukkig te maken, maar je de Liefde samen kunt delen. Ontvangen en delen wordt één.
  • Dankbaarheid wordt een natuurlijk gegeven, dankbaar naar het Leven/God in al zijn facetten.

Dan zie ik dat er nog dat er verschillen zijn bij mannen en vrouwen in dit onthechting – en vergevingsproces namelijk; vrouwen zullen meer tegenkomen dat zij gaan zien dat zij te lang en teveel zichzelf hebben weggegeven, over grenzen heen zijn gegaan, zichzelf opgeofferd hebben. Voor mannen geldt meer dat zij tekort geschoten zijn in het ‘zwak’ of kwetsbaar durven zijn. Te streng voor zichzelf, het ‘waar’ moeten maken. Te dominant of heerszuchtig te zijn geweest. Macht en hebzuchtaspecten, zoals steeds ‘rijker willen ‘worden’. Kort gezegd, tekort geschoten in vrouwelijke waarden. Bij zowel mannen als vrouwen is er een angst voor de leegte, voor het ‘niet weten’ en het verlies van controle.

Teruglezend in dit artikel naar het proces in mijn leven, kan ik zien dat je dit niet ‘doet’. Het ‘doen’ zit vooral in de eerste fase in je leven, waarin je ‘denkt’ gelukkig te kunnen worden, door ‘doen’.

De fase van onthechting en groei naar onvoorwaardelijke Liefde is een proces van Overgave en Vertrouwen aan je Innerlijke leiding, waarin je steeds meer gaat zien dat dit jouw Ware Zelf is.

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie