Nu is de enige tijd die er is en elk moment is bestemd om te geven.

Zo dat staat er in al zijn eenvoud omschreven als principe van Attidudinal Healing, en het geeft aan dat wij eeuwige geestelijke wezens zijn in Eenheid verbonden in Liefde, waarin tijd niet bestaat.

Op het moment van je incarnatie wordt deze Waarheid totaal ondersteboven gehaald, je bevindt je dan in de wereld van de vorm, van de dualiteit en materie en je wordt geregeerd door de tijd. Vanaf je geboorte tot aan je dood is het een allesbepalende factor in het menselijk bestaan, je leeft van dag tot dag,en vanuit een verleden naar een toekomst Je voelt en ziet je afgescheiden van alles en iedereen en je bent verbonden in een ratrace om je staande te houden in een wereld dat geregeerd wordt door angst

In dit artikel wil ik het begrip tijd verder ‘inkleuren’.

Leeftijd is leer tijd.

Ons incarnatieproces op Aarde en het geboren worden heeft een specifiek doel om nog niet doorziene oordelen uit vorige levens te gaan vergeven en je te herinneren Wie je in Wezen bent. Daarvoor is de Aarde een optimale leerplek en je lichaam een optimaal leermiddel

Ik schrijf leeftijd, daarin bedoel ik de tijd die je hier op Aarde leeft vanaf je geboorte tot aan de dood en daarin door allerlei processen heengaat die specifieke ervaringen teweeg brengen die samenhangen met jouw  Ziele- intenties die je in deze incarnatie wil gaan uitwerken en volvoeren om tot vergeving en Inzicht te geraken.

Jouw ontwikkelingsweg op Aarde wordt vanaf je geboorte tot aan je dood ‘ingekleurd’ door allerlei leeftijdsfases, zoals een baby- en kleutertijd, de kindertijd, de pubertijd, jong volwassen zijn, volwassen, middelbare leeftijd, bejaard tot hoogbejaard.  Al deze fases corresponderen met specifieke fases in je leven en – hoe dan ook – ‘ ontgroei’ je bepaalde fase om in de volgende terecht te komen. En elke fase brengt een bepaald leerproces met zich mede.

Echter vanuit mijn astrologische kennis weet ik dat de horoscoop een op jou geënt specifiek leerproces aanreikt vanuit de intentie van de Ziel. Het adagium van de astrologie is “zo boven- zo beneden, zo beneden- zo boven”, ofwel alles wat in jouw leven plaatsvindt is te herleiden naar bepaalde planeetstanden en specifieke aspecten in de horoscoop. En dat kan ‘het plan’ van de persoonlijkheid danig in de war schoppen.

Er is geen toeval.

Wat ik met bovenstaande wil aangeven is dat we denken en willen dat we het leven zelf in de hand hebben en kunnen sturen. De persoonlijkheid heeft zo zijn eigen plan om gelukkig te worden, echter bijvoorbeeld een burn-out of een crisis, met heftige emotionele omstandigheden, van ziekte, niet meer kunnen werken, etc., kan een proces teweeg brengen waarin de persoonlijkheid ‘gedwongen’ wordt een gehele andere koers in zijn leven te moeten nemen. Deze situatie wordt in de horoscoop planetair weergegeven en geeft een specifiek leerthema aan. De omslag gaat niet van de een op de andere dag en is deels afhankelijk van het geestelijk bewustzijnsniveau van de betrokkene, het kan echter betekenen dat iemand echt ‘het roer omgooit’ en gaat luisteren naar zijn Innerlijke Stem. Het is geen “bad Luck”, maar een proces dat dienstbaar is voor de Hogere Zelf van de persoonlijkheid.

Een offer wordt er niet van je gevraagd.

Het is, zoals hierboven aangegeven is, een offer wordt er niet van je gevraagd. Want het is het opgeven van een basale vergissing, dat je je Geluk kunt verwerven door middel van aardse zaken. En in essentie heeft dat wat je opgeeft geen waarde. Het leerproces is erop gericht om je tot bewustwording te brengen dat je niet het lichaam, dan wel deze persoonlijkheid bent, maar dat het een leermiddel is om weer in contact te komen met jouw Ware Zelf. Dit vraagt van je – zoals Een cursus in wonderen – aangeeft, een geringe bereidwilligheid om naar je Innerlijke Stem te (gaan) luisteren,  die hoe dan ook, opgemerkt of niet, altijd in jouw aards bestaan aanwezig is geweest, in de vorm van een innerlijk ‘aandringen’ , een innerlijke  ‘impuls’, je intuïtie, een ‘spontane’ opwelling.

Dan ga je Zien dat Geluk en Vrede in jou Nu voorhanden is , het bevindt zich altijd al in jou, als de Stille Aanwezigheid van Liefde en Vrede.

Laat al je streven los.

Laat al je streven los.

Ik zou ook kunnen schrijven , laat al je verlangens los. Waar het omgaat is dat je je bewust wordt dat Wie je in Wezen bent, niet afhankelijk is van iets ‘buiten’ zichzelf, hij is in Zichzelf al Heel en Compleet.

Het vraagt slechts een geringe bereidwilligheid om hiermede contact te maken, naar ‘binnen’ te gaan en je Innerlijke Stem, of in cursustermen te spreken, de Heilige Geest, te ‘horen’ met je innerlijke oren en te ‘voelen’ dat je al in Vrede bent. Daar hoef je dus niets voor te doen, behalve je er voor open te stellen. Wij Zijn Vrede, dan wel Liefde en dat ligt op onstoffelijk niveau en het is er Altijd.

Een Stille Aanwezigheid van Liefde, Vrede, Geluk. Het vraagt niet meer van je dan al je gehechtheden, strevingen , verlangens, van het aardse bestaan, los te laten. Zelf je streven om verlicht of verlost te worden, moet je loslaten. Want je bent al Licht en verlost. Het betekent niet dat je voor je dagelijks onderhoud in dit aardse bestaan niet goed voor jezelf mag zorgen, zoals je dagelijks eten en je huisvesting, maar wees daarin ook precies, kijk wat je daarvoor nodig hebt en dan blijkt dat je met ‘weinig’ toekan. Jouw Innerlijke Vrede is in Zichzelf Genoeg.

Lees verder

Dat wat je in wezen bent, wordt nooit geboren en sterft nooit.

Dat wat jij in Wezen bent, wordt nooit geboren en sterft nooit.

Zo, dat is nogal een uitspraak, en voor onze menselijke brein is dat een niet verteren feit .Het gaat hieraan ook ‘voorbij’, want dat wat jij in Wezen bent is niet het lichaam, maar louter Geest, onstoffelijk, altijd verbonden met alles wat Is, Zoon van God, in Eenheid verbonden met Liefde.

Als we incarneren op Aarde, komt dat voort uit een intentie van onze Ziel, aspect van de Geestelijke Wereld waar we ons in bevinden, om nog niet doorziene oordelen vanuit vorige levens, opnieuw onder ogen te willen gaan zien en ze te leren vergeven.

Zoals ik reeds in eerdere artikelen heb aangereikt ‘vergeten’ we in ons incarnatie-proces op Aarde dat we Goddelijke Wezens zijn en identificeren we ons met onze ego-persoonlijkheid.

Dit ‘vergeten’ is een noodzakelijke universele stap om onze leerweg op Aarde in de dualiteit van deze planeet te kunnen realiseren. Het ‘vergeten’ vergt een bron om door middel van het bewust worden van de ervaringen van Goed en Kwaad op Aarde je te herinneren Wie je in Wezen bent.

Ogenschijnlijk scheidt je je af van God, om via de omweg van de angst weer terug te keren naar God, om te beseffen dat je nooit afgescheiden bent geweest.

Dat wat je in Wezen bent incarneert niet.

Ook een lastige uitspraak voor onze persoonlijkheid, het lijkt wel of de grond onder zijn voeten wordt weggehaald, echter wat in wezen deze incarnatie aanstuurt, is en blijft verbonden met de geestelijke sfeer en blijft als ‘energetisch’ Veld, het lichaam, c.q. de persoonlijkheid aansturen om de door de Ziel uitgezette leerweg te gaan ervaren. De uitdaging van deze leerweg hangt samen vanuit welke bron de bewustwording wordt aangestuurd, is dit vanuit ons Hart, waar onze Goddelijke Bron zetelt, of is dit vanuit ons mentale denken, onze mind, waaruit ook ‘oplossingen’ voor onze  ‘verwikkelingen’ op Aarde worden aangereikt.

Dit is wat in de cursus de juiste- en de onjuiste gerichtheid van het denken, wordt genoemd.

Leerervaringen.

De vanuit je Ziel uitgezette leerweg hangt samen met wat je in vorige levens hebt nagelaten te leren en welke intenties je in dit leven hebt om te verwerkelijken. Vanuit mijn astrologische kennis weet ik dat dit plan hoe dan ook zich ontvouwd, welke ouders je kiest en welke specifieke leerpunten op je pad komen.

Het is zoals het woord ‘ervaringen’, het aangeeft, je gaat door een proces heen dat je specifieke leerthema’s aanreikt, dit wordt gevoed door je ego-persoonlijkheid die zich in een leerproces bevindt te midden van omstanders en omstandigheden, zoals ouders, eventueel broers en zussen en de economische omstandigheid waar je je in bevindt.

Het belangrijkste leerthema waar je doorheen gaat is dat je, nadat je als jong kind, door een emotionele impact in een zelfveroordeling terecht komt, je je best gaat doen om dit te compenseren.

Wat er plaatsvindt is dat je de liefde die je denkt nodig te hebben, van buitenaf gaat vergaren. In eerste instantie van je ouders, later in je volwassen leven  van een partner, of door (veel) geld te gaan verdienen. In wezen is je overlevingsstrategie erop gericht om ‘gelukkig’ te worden van buitenaf en leef je vanuit een ‘tekort’ en afhankelijkheid.

Dat wat Je Bent is niet de doener.

Dit proces brengt hoe dan ook ongenoegen met zich mee, van strijd, angst voor tekort, je slachtoffer voelen , boosheid, je tekort gedaan voelen, dit projecteren op anderen, je ouders, je werkgever, je ‘omstandigheden’ ,  je maatschappelijke positie van arm of rijk te zijn. Een proces van vallen en opstaan en van ‘niet weten’ hoe verder. Uiteindelijk mondt dit in veel gevallen uit op een persoonlijke crisis, een burn-out of ziek worden. Zolang je nog vanuit een tekort en afhankelijkheid leeft, is dit een niet te vermijden omstandigheid.

Onze leerweg hier op Aarde is erop gericht om ‘via de omweg van de angst’, je bewust te laten worden van de vergissingen die je begaat in het ontdekken van wie je in Wezen bent. Je gaat vanuit het donker naar het Licht. In wezen ben je daar altijd mee verbonden, alleen zolang je jezelf identificeert met je lichaam, c.q. je ego-persoonlijkheid, brengt dit bovenomschreven proces met zich mede.  

Echter wie je in Wezen bent is niet diegene die dit ‘doet’, dat is de ego-persoonlijkheid die zich steeds vergist in hoe ‘gelukkig’ te willen worden. Om uiteindelijk te ‘zien’ dat dit een doodlopende weg is en dan gaat het erom of je bereid bent om op een andere manier in het leven te willen gaan staan, vanuit bewustwording, ofwel bereid te willen zijn naar ‘binnen’ te gaan en te leren luisteren naar zijn Innerlijke Stem. Dat wat je in Wezen bent neemt dit gehele proces zonder oordeel waar.

In de Werkelijkheid vindt het niet plaats.

Het is zo’n bijzonder proces waar we hier op Aarde doorheen gaan, vanuit menselijk oogpunt is het een grote zoektocht van geweld, ‘gedoe’, falen, opnieuw beginnen, je laten leiden door je hartstocht en zien dat het tot verslavingen leidt en uitmondt in  lijden. De cursus reikt ons aan het is een droomwereld, een illusie,  waar we doorheen gaan, een spel. Voor onze persoonlijkheid zijn dit eufemistische termen, waar je, zolang je je niet bewust bent, geen contact mee voelt en het ver van je afzet. Het vraagt echt om tot vergeving te komen, zoals het in de cursus aangereikt wordt.

Hierin laat vergeving ons zien dat wat wij denken dat een ander ons aandoet in de Werkelijkheid niet heeft plaatsgevonden, dit vraagt echter wel dat we echt bereid moeten zijn om deze stap vanuit Inzicht en vertrouwen te maken.

Het resultaat van deze stap is dat je je weer verbonden voelt met je Innerlijke Vrede en voel je je weer Thuisgekomen in je Hart. Alles is op Zijn Plek gevallen.

Leven vanuit je Ware Zelf.

 Leven vanuit je Ware Zelf.

In essentie ben je niet het lichaam of de ego-persoonlijkheid, je verblijft wel met je lichaam in de aardse sfeer, in relatie met alle persoonlijkheden en verschijnselen van de natuur, en met het aardse leven verbonden. Echter dat wat jij in wezen bent is louter Bewust-Zijn. Het is een Stille kwaliteit van Aanwezig Zijn verbonden met het lichaam op het niveau van het Geestelijke Innerlijk Hart.

Jezus heeft gezegd ; Ik Ben-Die ik Ben. Ik vind dat een mooie en juiste interpretatie van wat je Bent, een abstracte Aanwezigheid van Zijn, je neemt alles Waar op een neutrale wijze, hebt er geen oordeel over en maakt ook geen onderscheid van Goed of Kwaad. Het IS louter Liefde in verbinding met de Goddelijke Liefde.

Ik schrijf dit laatste met een bepaalde schroom van dat je louter Liefde bent omdat ik besef dat Liefde zo ’n niet te omvatten Grootsheid heeft en dat je kan ‘voelen’ dat je daarmede verbonden bent, maar het is een ‘soort energetische verbinding’ van Lichtheid, Stilte, Vrede, een ‘soort glimlach’, dankbaarheid, stille vreugde. En dat alles in een onmetelijke Ruimte of Leegte van Stilte.

En tegelijkertijd voel je dat je verbonden bent met je lichaam, met al zijn sensaties, emoties, gevoelens en je fysieke verlangens van honger of dorst of iets ‘te willen’ of wat je denkt of hoort. Al die impulsen van ‘buiten’ je die een appêl op je doen. Maar je beseft dat je steeds een keuze hebt en dat je Vrij bent in dit kiezen. Je voelt je niet gehinderd door de wereld. Je bent In de wereld, maar niet van de wereld. En beseft dat de mensheid door een ontwikkelingsweg heen gaat van beperkingen en tekorten en deze inherent is aan het leerproces waar de mensheid als geheel doorheen gaat. Je voelt je echter in Liefde met de mensheid verbonden. Dat wat je Bent IS inherent Vrij en Verbonden met alles wat Is.

Lees verder

Er is geen toeval.

Er is geen toeval.

Voor onze persoonlijkheid is dit niet vanzelfsprekend, we zeggen wel eens in een zekere verbazing “dat is toevallig’ , alsof het ons overkomt. Echter in de werkelijkheid is alles wat in jouw leven gebeurd en in de gehele samenleving, geen toeval.

Wij, de mensheid, het universum zijn in een gezamenlijk proces met elkaar verbonden, waarin alles wat er plaatsvindt op persoonlijk niveau en ook in het grote geheel een samenhang heeft en samenvalt met een ontwikkelingsweg waarin alles en iedereen op weg is om weer terug te keren naar een totale verbinding met het Goddelijke, ofwel Liefde.

Niet dat we dit Nu niet zijn, maar het gaat om een totaal herinneren van dat we God Zijn. Onze weg hier op Aarde is verbonden met een Goddelijke ontwikkelingsweg, waarin de essentie samenhangt met dat God zichzelf wil leren kennen door Zijn ogenschijnlijk tegendeel, ofwel angst.

Lees verder

Ik ben niet een lichaam.

Een van mijn meest geliefde werkboeklessen is deze:

Ik ben niet een lichaam.Ik ben vrij. want ik blijf wat ik ben, zo schiep God mij” (Eciw.W.201.). 

Deze les geeft zo helder en precies weer wie we in werkelijkheid zijn. Wij zijn geen lichaam, maar louter Geest. En dan gaat dit werkboekles verder met:

“ Ik vertrouw mijn broeders, zij zijn één met mij. Niemand is niet mijn broeder. Ik ben gezegend met het universum en met God, mijn Vader, de ene Schepper van het geheel waaruit mijn Zelf bestaat, eeuwig Één met mij. “(Eciw.W.201.1.).

Dit is onze Ware Werkelijkheid.

Voor het gros van de mensheid is dit de wereld op z’n kop. Als mens leven we lange tijd in de overtuiging dat we een afgescheiden persoonlijkheid of lichaam zijn. We zien de ‘buitenwereld’ als de werkelijkheid en hebben steeds het idee dat deze buitenwereld ons iets kan geven of afnemen.

Het begrip vrijheid is in deze staat niet vanzelfsprekend, dat moet je als het ware verwerven. We voelen ons afgescheiden van alles en iedereen en stellen alles in werk om ons te verbinden. In eerste instantie met onze ouders om hun liefde te verwerven en later in onze speciale relaties, die ons ‘gelukkig’ moeten maken.

In dit proces van ‘moeten’ verbinden, geven we onze zogenaamde vrijheid of onafhankelijkheid op, we gaan een ‘verbinding’ aan die ons liefde of geluk zal geven.

Gelukkig zien steeds meer mensen vanuit hun bewustwording in: dit gaat niet werken. Die zien in dat Vrijheid namelijk een inherente kwaliteit is van dat wat je in wezen bent; louter een vrije geest. Dat hoef je niet te verwerven, dat ben je.

Om werkelijk weer in contact te komen met je Ware Zelf, moeten we gaan zien dat de wereld een droomwereld is, die we waarnemen met de ogen van het lichaam als een geprojecteerde wereld van illusies. De emotionele pijn die hieruit voortvloeit roept ons op om vergeving toe te passen en te gaan zien dat het in de Werkelijkheid niet heeft plaatsgevonden. De afscheiding van God, van onze Bron, heeft en kan nooit plaats vinden.

Lees verder

Ik hoef niets anders te doen dan mijn vergissingen in te zien.

Dit besef dringt zich steeds meer op vanuit een innerlijk Weten dat al ons doen om gelukkig te worden, voortkomt uit een gevoel van ‘tekort’ of angst zolang we geïdentificeerd zijn met onze persoonlijkheid die zich afgescheiden voelt van anderen en alles om zich heen en zich identificeert met zijn lichaam, als zijnde dat ben ik.

Dit is de basale vergissing die we begaan als we opnieuw incarneren op Aarde en geboren worden met een lichaam, voortkomend uit de baarmoeder van je moeder en geboren bij twee ouders, vader en moeder waarmede je in een bloedverwantschap verbonden bent.

Dat je een Wezen van Liefde bent, c.q. Zoon van God en in feite nooit afgescheiden bent van God, ‘vergeten’ we om het incarnatieproces hier op Aarde aan te kunnen gaan. Dit ‘vergeten’ is dus een voorwaarde om hier op Aarde te kunnen functioneren, echter je incarnatieproces is erop gericht om oude misvattingen, oordelen,  vergissingen uit vorige levens opnieuw onder ogen te zien en te leren vergeven. En je weer te herinneren Wie je in Wezen bent.

Wat we in dit proces niet of onvoldoende onder ogen zien is dat het een intentie is van Je Ziel, om dit incarnatie proces opnieuw aan te gaan. De Ziel, zoekt, nog in de geestelijke sfeer verblijvend, de ouders en de aardse omstandigheden uit, die optimaal dienstbaar zijn, om de nog niet opgeloste oude paradigma’s uit vorige levens opnieuw onder ogen te leren zien.

Ons incarnatieproces is er dus op gericht om oude misverstanden, angsten uit vorige levens te gaan vergeven en je te herinneren dat je een Zoon van God bent, en dat de afscheiding van God, dan wel van de Liefde nooit heeft (kunnen) plaatsgevonden.  

Uit dit besef komt mijn bovenstaande ‘conclusie’ dus voort, we hoeven dus niets te doen om Liefde, dan wel Geluk of Innerlijke Vrede te verwerven, behalve dan door alle intenties die voortkomen uit een verlangen om iets te willen verkrijgen ‘buiten je’ , te gaan doorzien, ofwel te vergeven. Dan ben je weer teruggekomen bij je Bron, ofwel Liefde

Lees verder

De Goddelijke Wil en mijn Wil is één.

De Goddelijke Wil en mijn Wil is één.

Dit is zo’n statement vanuit Een cursus in wonderen, die in feite de essentie is van Wie wij Zijn; Zoon van God en aan Hem gelijk.

Tegelijkertijd staat alles waar wij voor staan, zolang we in de Aardse sfeer verblijven in tegenspraak met dit gegeven. In feite voelen we ons afgescheiden van God, voor zover we nog in een God geloven en zijn we geïdentificeerd met ons lichaam en met de materiële wereld waar we ons in bevinden en zijn we bezig om ons geluk in deze wereld te realiseren.

Zoals ik reeds in een van mijn vorige artikelen (“Het vindt in de werkelijkheid niet plaats”www.franskok.nl) beschreef, is al ons zoeken naar vervulling van geluk buiten jezelf, strandt altijd in een desillusie en ‘dwingt’ ons om steeds naar nieuwe wegen te zoeken om dit alsnog te realiseren.

Uiteindelijk moet je onder ogen gaan zien dat deze zoektocht naar geluk ‘buiten je’ in de wereld van de vorm niet haalbaar is en moet je dit opgeven. Dit opgeven lijkt een grote stap, echter het is zoals de cursus aanreikt; een offer wordt er niet van je gevraagd.

Het is een terugkeren naar Wie je in Werkelijkheid bent, namelijk louter Geest, in Eenheid verbonden met God, dan wel met Liefde. Het gaat erom om te doorzien dat de afscheiding van God nooit heeft plaatsgevonden en te gaan zien dat het lichaam in feite van geen betekenis is en slechts dient als leer- en communicatiemiddel zolang we in de aardse sfeer verblijven.

Lees verder

Vergeving is onze enige functie hier.

Vergeving is onze enige functie hier.

Zolang wij in de aardse sfeer verblijven, gaan we door een ervaringsweg heen die vanuit onze Ziel is uitgezet om door middel van het ‘vergeten’ dat we een Zoon van God zijn, ons gaan identificeren met ons lichaam c.q. onze persoonlijkheid, we een weg gaan van zelfmisleiding, zelfveroordelingen, schuld en een grote zoektocht doorgaan  naar geluk buiten ons zelf zoeken, waar we hopen gelukkig te worden en steeds weer moeten zien dat dit niet lukt en er steeds opnieuw pogingen gedaan worden om het toch voor elkaar te krijgen.

Dit is een heel hardnekkig proces van vallen en opstaan, crisissen en mislukkingen en de schuld buiten jezelf leggen, je ouders, de wereld, je werk, je partner(s) , je opvoeding. Je slachtoffer voelen en geen uitweg weten. De oplossing zoeken in drank en drugs, scheidingen, agressie, geweld, van werk veranderen, wanhopig worden. In therapie gaan, gewoon ‘niet weten’  hoe verder, er een eind aan willen maken.

Lees verder

Het vindt in de Werkelijkheid niet plaats.

Het vindt in de Werkelijkheid niet plaats.

Dit is een conclusie die vergeving ons laat zien, en dit is voor het ego-bewustzijn een onmogelijke conclusie. Hij of zij voelt zich altijd slachtoffer van datgene wat ‘zijn broeder’ hem heeft aangedaan en die is in zijn ogen de dader van zijn leed.

Het vraagt echter van iedereen die zo denkt een totale andere visie of zienswijze om te gaan zien dat het in de Werkelijkheid niet heeft plaatsgevonden en dat is wat Jezus in Een cursus in wonderen ons aanreikt. Het heet niet voor niets een cursus in wonderen, want het vraagt echt een wonder, ofwel een radicale omslag in  je denken. om te gaan zien dat het niet heeft plaatsgevonden. Dit kan je niet vanuit je ego-bewustzijn doen, daarvoor heb je de ‘hulp’ nodig van je Innerlijke Stem, De Heilige Geest. Ik zet ‘hulp’ tussen aanhalingstekens om dat het niet gaat om ‘hulp’ in de traditionele zin, maar dat je bereid moet zijn om  contact te maken met je Ware Zelf, op het niveau van je Hart.

Vanuit deze zienswijze kunnen we gaan zien dat we op twee niveaus functioneren, het ene niveau is verbonden met het ego-denken, waarin we ons identificeren met ons lichaam, ofwel onze ego-identiteit en ons los zien van alles en iedereen en we in een wereld van de vorm functioneren, waarin we ons geluk afhankelijk stellen van de ‘buitenwereld’.  Dit is wat de cursus een onjuiste gerichtheid van denken noemt.

Het andere niveau is onze ‘innerlijke wereld’, ofwel onze Innerlijke Stem, de Heilige Geest, die ons precies vertelt wat je moet doen, hoe je je denken dient te richten en bereid moet zijn te luisteren en vergeving toe te passen. Dit is de juiste gerichtheid van denken

Lees verder