Van een speciale relatie naar een heilige relatie

Van een speciale relatie naar een Heilige Relatie.

Terugkijkend kan ik zien, dat ik dacht dat het mij veel moeite zou kosten om dit te bereiken, echter in de Werkelijkheid kost het geen enkele moeite en is het vooral het leven vanuit de ego-persoonlijkheid in de speciale relatie die veel moeite en inspanning vraagt, en een belemmering vormt voor het in contact komen met de Heilige Relatie.

Ik zie dat het je wezenlijke Natuur is dat je vanuit een Heilige Relatie in het Leven staat en het vraagt van je dat je zogenaamd ‘alles’ opgeeft, echter in de Werkelijkheid geef je slechts illusies op en ontvang je alles. In dit licht besef ik dat ik dit altijd al bezit en ben. Je bent De Heilige Relatie.

Verlossing kent geen toeval. Zij die elkaar moeten ontmoeten, zullen elkaar ontmoeten, omdat ze tezamen de mogelijkheid tot een heilige relatie hebben. Ze zijn klaar voor elkaar”(ECIW H.3.2-8).

Steeds meer zie ik hoe een prachtig transformatie proces we hier beoefenen om tot Inzicht te geraken.. Heel de aardse werkelijkheid is erop ingericht om ons tot bewustwording te brengen, het enige wat er van ons gevraagd wordt is een geringe bereidwilligheid om te luisteren naar je Innerlijke Stem, de Heilige Geest in ons.

Het belangrijkste criterium hierin is om bereid te zijn om vergeving toe te passen en te zien dat je je vergist hebt. In dit ervaringsproces ontmoet je precies die personen en omstandigheden die je daarbij behulpzaam zijn. Verlossing kent geen toeval.

Dit is in een notendop ons transformatieproces hier op Aarde en het lijkt inderdaad zo eenvoudig en gemakkelijk, en is het ook, doch voor de ego persoonlijkheid is dit een ander verhaal.  Die voert langdurig een bittere strijd om zich te willen handhaven en ziet het luisteren naar de Innerlijke Stem als een soort ‘nederlaag’ en de aanname dat de ander jou niets heeft aangedaan als een ‘leugen’.

Je was en bent altijd al in een Heilige Relatie.

Het gaat er niet om iets te willen bereiken, of dat je iets moet doen om tot een Heilige Relatie te geraken.  Het gaat er juist om dat je al die ideeën over ‘iets willen bereiken’ loslaat, dat je durft om het op te geven, niet één keer, maar altijd. Het gaat om de moed om het diepe in te gaan, ofwel dat los te laten, wat je dacht nodig te hebben voor je ‘overleving’. Of om de ‘liefde’ te verkrijgen

In laatste en eerste instantie gaat het er om met Wie je je identificeert, denk je dat die persoonlijkheid bent, die voor zijn overleving en liefde de ander /de wereld denkt nodig te hebben, dan val je nooit samen met de Heilige Relatie in jou, ofwel met jouw Goddelijke Essentie

Je bent niet die persoonlijkheid, niet dit lichaam, het is louter een tijdelijk leerinstrument, dat jou in dit aardse proces van dienst is, doch als het zijn taak heeft vervuld tot stof geraakt.

Levend vanuit de speciale relatie in de droom.

Mijn belangrijkste belemmering om in contact te komen met De Heilige Relatie in mij, was mijn gehechtheid aan seksualiteit. Deze hang kwam niet uit liefde voort, maar vanuit een ego noodzaak. Uiteindelijk gaf mijn vrouw mij aan dat zij geen seksualiteit meer met mij wilde en in plaats van dit (opnieuw) als een afwijzing te ervaren, voelde ik in mij dat het juist een bevrijding was om mij/ons los te maken van die gehechtheid c.q. verslaving. Ieder vanuit zijn eigen rol, ik als de verslaafde, en mijn vrouw die dit uit angst faciliteerde.

Ik was bereid om het over te geven, door echt te luisteren naar mijn Innerlijke Stem, die mij dit al lang aangaf, doch toentertijd ‘kon of wilde ‘ ik het nog niet. Ik vind het nu prachtig dat ik in dit onthechtingsproces prostaat kanker kreeg en als nabehandeling gedurende een kleine drie jaar vrouwelijk hormoon kreeg toegediend, welke mij fysiek en emotioneel mee hielp om tot onthechting te komen. Hoe ziekte een hulpmiddel kan zijn.

In het verlengde hiervan herken ik de omschrijving die ik in Een cursus in wonderen lees over “Hoe hangen genezing en Verzoening samen ? “ (ECIW.H.22.1.) In de cursus wordt gesteld “Genezing en Verzoening hangen niet samen, ze zijn identiek” en verder “Aanvaard de Verzoening en je bent genezen” Ofwel inzien dat je geen lichaam bent, maar louter Geest, de Heilige Zoon van God, die niet ziek kan zijn, maar eeuwig ‘gezond’.

Ik leef nu al jaren samen met mijn vrouw waarin er geen seksualiteit meer plaatsvind en ik mis dit niet en tegelijkertijd is onze relatie heel vervullend en veelal zonder spanning of conflict. Als dit eens ontstaat, is dit binnen de kortste keren ‘opgelost’..

Hieronder laat ik nog enige elementen volgen waarin de Heilige relatie zich uitdrukt.

Zelfdragend zijn.

Een belangrijk element van leven vanuit de Heilige relatie is dat ik zie en voel dat je zelfdragend bent. Ofwel dat je je  gedragen voelt door je Ware Zelf en  dat de ander dat ook doet, of hij of zij zich daarvan bewust is of niet. Je wordt altijd gedragen door je Zelf, ofwel door God, anders besta je niet.

Het is een vorm van bewustzijn van Wie staat aan het roer, door Wie wordt je geleid, waar ben je met je aandacht, is die naar buiten gericht om daar iets te bewerkstelligen of om iets te willen verkrijgen, dan staat het ego denken en de ego persoonlijkheid centraal . Niet dat je dan niet meer verbonden bent met je Goddelijke Kern, maar dan identificeer je je met het lijden of angst en tracht je iets uit de buitenwereld te willen verkrijgen.

Je bent Liefde.

In dit zelfdragend zijn ben je verbonden met die stille kracht van Liefde , die is niet ‘overheersend’,  zo als een ego emotie kan zijn, maar het is een soort ‘ ruimtelijke stille energie’  alsof er iets ‘aan’ staat, van een lichtheid, stille vreugde, een stille glimlach. Het is er altijd.

De schoonheid is, als je vanuit Liefde leeft ,dat het zo gemakkelijk is om de liefde te genereren. Hierin kun je zien dat geven en ontvangen één is. Als je geeft, ontvang je tegelijkertijd omdat er feitelijk ‘niets’ tussen zit, We zijn Eén’.

Voorbij het lichaam gaan.

Je bent niet je lichaam en de Heilige relatie drukt dit juist uit, je bent met elkaar verbonden vanuit de Geest, vanuit de Liefde, vanuit de Heelheid die je bent, daarin ontmoet je elkaar. Dat is niet iets wat je ’ doet’. Het woord ontmoeten zegt het heel letterlijk. Er wordt juist geen actie van je verlangt. In het ‘niets’ doen, ontvang je elkaar. Liefde openbaart zich, als je er niets tussen zet. Het voelt in mij zo dat ik die ander ontmoet in mijn Hart, zonder daarvoor iets te doen. Het is een energetische Liefdesuitwisseling,

We zijn elkaars verlossers.

Terugkijkend in mijn leven kan ik zien dat wij voor elkaar onze verlossers zijn geweest en dit proces blijft gaande. Ieder vanuit zijn of haar eigen aandeel.

In ons relationeel proces, waarin machtsstrijd en zelfs gewelddadigheid onderdeel is geweest en we zestien jaar gescheiden hebben geleefd, zijn we steeds opnieuw bereid geweest om elkaar te vergeven. In de periode dat we gescheiden hebben geleefd, hebben we andere kortdurende verhoudingen gehad, echter het ‘voelde’ nooit dat we hiermede door wilden gaan. we bleven met elkaar verbonden, ofwel ‘we waren klaar voor elkaar”.

Ik kan nu zien dat de strijd tussen ons vooral gevoed werd door zelfzuchtige motieven van tekort gedaan voelen of zelfveroordelingen.  Dit is een wederzijds proces en het gaat er niet om wie daarin schuldig is of wie ‘het’ gedaan heeft. Ik kan nu zien dat – zolang er strijd is – er nog iets niet is opgegeven of vergeven.

Uiteindelijk moet je gaan zien dat de ander precies die zaken weerspiegelt, die je naar de ander projecteert, zoals je zelfveroordeling. Het vraagt slechts een geringe bereidwilligheid om dit steeds weer onder ogen te zien, je verantwoordelijkheid daarin te nemen, het te ‘voelen’ en te vergeven. Te zien dat je je vergist hebt, er is geen schuld, als leerweg is het optimaal. Zo vindt bewustwording plaat, je gaat vanuit het donker naar het licht.

Getuige bewustzijn.

Als je leeft vanuit de Heilige relatie leef je steeds (meer) vanuit een verbondenheid  met het Hart en ben je vanuit die ’positie’ getuige van alle emotionele processen, van het denken en je lichamelijke sensaties, voorts die van de omgeving en andere personen om je heen. Je bent er getuige van vanuit een oordeel loos standpunt.  Indien je daarin ‘terugvalt’ in oude conditioneringen of zelf-veroordelingen, kost het een geringe moeite om weer terug te keren, naar je stille staat. Je hoeft  niet ‘heilig’ te worden want dat ben je in essentie al. Het gaat er steeds opnieuw om, om je vergissing in te zien.

Inherent vrij en verbonden.

In de speciale relatie lijken deze twee begrippen elkaar uit te sluiten. Je bent ofwel ‘ vrij’, dan wel ‘verbonden’. Het lijkt als je je verbindt met iemand dat je je ‘vrijheid’ opgeeft. In de Werkelijkheid ben je een autonoom wezen van Licht, dat verbonden is met alles wat is. Als je geïdentificeerd bent met het lichaam, ben je gefocust op het willen verbinden met een ander lichaam. Een cursus in wonderen noemt dit verafgoding. Lichamen kunnen zich niet verbinden, sluiten uit. In de seksualiteit doen we pogingen daartoe om dit ‘tijdelijk’ op te willen heffen, door de ‘liefde te bedrijven’.

Het mannelijke en het vrouwelijke.

Het scheppingsproces waar wij onderdeel van zijn, wordt gevoed vanuit de manifestatiedrang van het Goddelijke mannelijke principe, dat voortkomt uit het Goddelijke vrouwelijke principe, het Zijn .

In ons leerproces hier op Aarde, waarin het mannelijke en het vrouwelijke in ieder van ons aanwezig is, wordt de manifestatiedrang vooral door het mannelijke geslacht gedomineerd en verkeren vrouwen ,maatschappelijk gezien, nog veelal in ondergeschikte positie.

Kijkend vanuit de Heilige relatie zie ik dat er geen onderscheid is tussen mannen en vrouwen, dat dit wel op persoonlijk niveau zo lijkt, echter op essentieel niveau zijn we ‘gelijk’, Zelfs dit is een kwalificatie die feitelijk niet past. Er is geen onderscheid, we zijn allen één.

Er is wel een leerproces hier op Aarde gaande tussen mannen en vrouwen om die gelijkwaardigheid met elkaar te bewerkstelligen. Zo heb ik ook in mijn persoonlijk leven steeds meer mijn dominante rol als man leren opgeven en zie ik dat het niet uitmaakt wie wat ‘doet’, maar dat het gedaan wordt, in relatie zonder strijd over wie de macht of het voor het zeggen heeft.

De Heilige relatie is in het eeuwige Nu.

Als je jezelf verbonden voelt in de Heilige relatie, dan leef je in het eeuwige Nu, dan leef je niet naar een toekomst toe, waarin iets bereikt moet worden, of naar het verleden waaruit nog schuld of lijden opgelost moet worden. In de Heilige relatie verblijvend, begrijp ik steeds beter wat Jezus bedoelde met; ”Ik Ben, die Ik Ben”, hierin drukt Hij, volgens mij uit dat wij allen manifestaties zijn van het Goddelijke, voor eeuwig verblijvend in het Goddelijke Domein. Wat overblijft is Dankbaarheid.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie