Liefde kan niet onderwezen worden.

Liefde kan niet onderwezen worden.

Onlangs werd ik geïnspireerd om over de Liefde te willen schrijven. Zo van, wat is Liefde en dan ‘hoor’ ik steeds dat is niet te beschrijven. Wel in abstracte termen, zo van “Alles wat Is” of God is Liefde, of Stilte, Innerlijke Vreugde of Liefde is Eeuwig, Innerlijke Vrede.

Maar hoe kun je dan over Liefde schrijven, kun je Liefde ‘zien’ of ‘voelen’?  Feitelijk wel, maar dan voelt het van ‘binnenuit’ in contact bent met je naaste of in de natuur, maar zelfs dan is het een min of meer abstract gevoel. Liefde kan je ‘raken’, je kunt in contact met je geliefde, maar ook met een toevallige passant ‘geraakt’ worden door een gevoel van Liefde.

Dit gebeurt vooral als je er niet op uit bent om Liefde te willen, het ‘gebeurt aan je, ‘ zomaar’ komt er een gevoel van innerlijke blijdschap of een Gevoel van Stilte, een innerlijke Glimlach, bijvoorbeeld in contact met een klein kind, wat nog zo open is en je zonder bedoeling ‘aankijkt’. In wezen is er altijd een ‘soort’ innerlijke gesteldheid van Vrede, dat zich zacht aandient, zonder opsmuk of aandringen.

Zolang we in de aardse sfeer verblijven, hebben we te maken met het tegendeel van Liefde, ofwel angst als centrale noemer en toch zijn we tegelijkertijd in contact met Liefde.

Hieronder wil ik een aantal items benoemen die in samenhang met Liefde te begrijpen zijn.

Het is al opgelost.

Een van de lastigste te onderkennen ‘kwesties’ die we hier op onze leerweg op Aarde tegenkomen is dat we Liefde niet kunnen bereiken door ons best te doen, ‘goed’ te doen of te zorgen geen ‘fouten’ te maken. Het is bijna ironisch om te zeggen dat we door onze zogenaamde fouten leren wat Liefde is. Het beste is de omschrijving die in de cursus wordt aangegeven, dat we leren wat Liefde is via de omweg van de angst als tegendeel van Liefde.

Echter wat is angst, het is gemakkelijk gezegd; angst is  het tegendeel van Liefde, maar eigenlijk is angst net zo ‘ongrijpbaar’ te benoemen als Liefde. Het is een energieveld, een emotie die in zijn diepste kern te maken heeft met de angst voor doodgaan, feitelijk is ons gehele fysieke aardse bestaan erop gericht om te voorkomen dat je dood gaat. We zijn doordrenkt van angst en tegelijkertijd Liefde.

Uiteindelijk zijn we vooral bezig met overleven, niet zo bewust als het hier staat opgeschreven, maar in essentie is dat wat we hier op Aarde doen als je nog geïdentificeerd bent met je lichaam, je persoonlijkheid, dan ben je merendeels bezig met overleven.

En dan zegt de cursus ‘dood bestaat niet’, dat wat je in wezen bent is niet een lichaam, maar een eeuwig Geestelijk Wezen, Zoon van God en aan Hem gelijk. De zogenaamde dood is een overgang in een ervaringsproces van de Ziel.

Om te leren wat Liefde is, zijn we ‘vergeten’ dat we dat al zijn en gaan we een ervaringsweg door om ons dit weer herinneren. Vergeten betekent niet dat het weg is, maar we weten het niet en gaan op zoek om het weer te vinden.

Daarom is de oproep van Jezus zo waarachtig om ons aan te sluiten bij zijn Opstanding, ofwel te gaan zien dat er geen dood bestaat en dat je al verlost bent. Het gaat erom te gaan zien dat je zelf de vergissing begaat dat je je identificeert met iets wat je Niet bent.

Je kunt niet oordelen.

Een ander belangrijk item van Liefde is dat we niet kunnen oordelen, feitelijk bestaan oordelen niet, zijn het slechts hersenschimmen in onze ego-mind. Het woord oordeel zegt het etymologisch precies; je zegt tegen een deeltje van het geheel, een deeltje van het Oer, dit kan geen liefde zijn, dit is het kwaad of schuld. Je kunt niet oordelen omdat je geen totaal overzicht hebt, je weet niet de ware betekenis is van wat er plaatsvindt in de wereld, noch in jezelf, noch in die van je naaste.

Alles is met elkaar verbonden en er vinden processen plaats die bijvoorbeeld nog met vorige levens te maken hebben, waarin vereffeningen plaatsvinden. Er is geen tijd, uitsluitend een zich ontwikkelend ervaringsproces hier op Aarde om met elkaar te ontdekken wat Liefde is. Dat wat ogenschijnlijk uiterst pijnlijk kan zijn (geweest), kan juist een grote inspiratie vormen voor inzicht en vernieuwing.

En toch is het oordeel als leermiddel ingevoegd en als zodanig is het ook effectief, want door middel van het oordeel op een situatie of op een ander, wordt er een innerlijke pijn weerspiegeld die je, mits je daartoe bereid bent, weer terugwerpt op jezelf, waarin vergeving van toepassing is.

Waarheid en Liefde zijn Eén.

Er is uitsluitend Waarheid, waarheid en Liefde zijn synoniem. Als je de Waarheid ‘gevonden’ hebt, ofwel je hebt alle illusies achter je gelaten, is Waarheid daar. Het is Stil, heeft geen naam, het is Gewoon Weten dat je dat Bent, vanuit een Innerlijk Weten. Het hoeft niet verdedigd te worden en is in Zichzelf Waar.

Eigenlijk kun je Waarheid niet ‘vinden’, want die is net als Liefde alom aanwezig, echter omdat wij waarde hechten aan iets wat geen waarde heeft, dan wel de materiële wereld, ‘begrijpen’ we niet wat Waarheid is. We zoeken de Waarheid in een wereld vol illusies en vinden deze niet, totdat je bereid bent om alle begeertes naar ‘iets’ op te geven. Gewoon kunnen Zijn, te midden van de materiële wereld en daarvan in Overgave te genieten.

Er is geen toeval.

Dit is eveneens voor onze persoonlijkheid een moeilijk gegeven. In de volksmond wordt regelmatig gezegd “dat is toch ook toevallig” als er iets plaatsvindt dat een zekere samenhang heeft met een bevinding van iemand met een andere persoon of situatie. Aangezien het veelal om pijnlijke ervaringen gaat, voelt de persoonlijkheid zich vaak het slachtoffer van een situatie en klaagt dat het hem of haar altijd ‘overkomt’.

Feitelijk geloven we niet dat er altijd een samenhang is met jouw persoonlijke situatie en dat wat het ervaringsproces in je leven nu aangeeft.

Jouw zieleweg hier op Aarde verloopt echter op een door jouw Hogere Zelf uitgestippeld plan. We worden geleid en er is een Hogere Macht gaande om ons hier op Aarde door al die ervaringen heen te laten gaan die nodig zijn voor onze bewustwording.

Vrijheid en tegelijkertijd verbonden.

Liefde is zowel in vrijheid als in verbinding zijn. Dit wordt in de aardse sfeer vaak als een tegenstelling gezien die vooral uitwerkt in de speciale relaties. ‘Je geeft je vrijheid op om je te verbinden met een ander’ of vrijheid wordt vooral gezien als in de natuur zijn of niet hoeven te werken. Of hij ‘durft zich niet te binden’ als een klacht tussen partners. Waar het om gaat is dat het op ego-niveau gezien en gevoeld wordt als een zaak tussen persoonlijkheden die zich ‘vrij of verbonden’ voelen. In de Werkelijkheid is het Wezen wat je bent altijd vrij en tegelijkertijd in verbinding met alles wat is.

Liefde kan niet onderwezen worden.

Door onze menselijke ideeën over het woord cursus kan de titel van Een cursus in Wonderen een misvatting veroorzaken dat we kunnen leren wat Liefde is, echter, de cursus zegt “dat gaat wat onderwezen kan worden te boven”.(Eciw T.I.1.)

Het gaat om afleren, al onze geconditioneerde ego behoeftes loslaten door middel van een ervaringsweg met alle leermiddelen die daarvoor beschikbaar zijn, zoals het lichaam, angst, oordelen, het duale bestaan waar we ons in bevinden en dit alles te doorzien vanuit een juiste gerichtheid van denken.

Liefde kun je niet bereiken vanuit je ego-wil.

De belangrijkste stap die je in het leven te maken hebt is dat je bereid bent om te gaan luisteren naar je Innerlijke Leraar, de Heilige Geest in je, jouw Ware Zelf, die je ‘onderwijst’ of toefluistert wat voor vergissing je begaat en je bereid bent om vergeving toe te passen. Naarmate je deze bereidheid meer toepast in je leven, ga je zien dat er altijd een optimale kwaliteit in je leven plaatsvindt om te leren wat Liefde is. Dat alle omstandigheden in jouw leven een weerspiegeling vormen voor jouw innerlijke blokkades en zelfveroordelingen.

Je moet gaan zien dat er niets valt te bereiken vanuit je ego-wil. In feite gaat onze leerweg erover om alle ego-ideeën over wat Liefde is los te laten. Liefde laat zich niet ‘vangen’ in woorden als “ik hou van jou”, het is groter dan dat, hoewel de intentie mooi kan zijn. Uiteindelijk ga je zien dat je in Liefde verbonden bent met alles en iedereen om je heen en dat jij daar vanuit je ego-wil ‘niets’ voor hoeft en kan doen. Het gaat erom te gaan zien dat jouw wil en Gods Wil hetzelfde zijn en dat er geen offer van je wordt gevraagd.

Het is vanuit je Hart in overgave en vertrouwen te Zijn, in je ‘kleine’ wereld, met je persoonlijkheid, je partner, kinderen, buren et cetera en in het groot met de wereld om je heen. Kunnen zijn met alle pijn en verdriet die er in het menselijk leven plaatsvindt.

Deze zijn onlosmakelijk verbonden met onze leerweg en zijn veelal grote inspiraties voor innerlijke transformatie. Uiteindelijk gaan zien dat in de Werkelijkheid jou niets kan overkomen. Het vraagt steeds om in  ‘ontspannen inspanning’ aanwezig te zijn om Liefde, ofwel vergeving toe te passen.  Alles is erop gericht om in een ‘van buitenaf lijkende onsamenhangendheid’ Inzicht te verschaffen in wat Liefde is en dat we dat Zijn.

Iedereen draagt daar een steentje aan bij, zelfs alle zogenaamde kwaad in wereld. Je kunt geen oordeel hebben. Wij zijn met z’n allen op weg naar Liefde en tegelijkertijd ben je Het in het Nu.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.