Vanuit de wereld van lichamen door krankzinnigheid gemaakt.

Vanuir de wereld van lichamen, door krankzinnigheid gemaakt (Eciw.T.H.18.IX.3.1).

Jezus gebruikt in de cursus dit soort uitspraken om aan te duiden wat in Zijn ogen de ego-wereld inhoudt. Een wereld van waanzin. Vanuit onze ego-wereld gezien zijn dit nogal heftige uitspraken, maar in de Werkelijkheid is dit echt de waarheid. We identificeren ons, vanuit ons ego-bewustzijn, met een lichaam, die zolang het zijn functie vervuld op Aarde optimaal is, echter het is louter een leermiddel en heeft verder geen betekenis, net zoals de gehele wereld van de vorm. Zolang we ons vergissen in de ware betekenis van het lichaam en dit als onze identiteit zien, leven we in wereld van pijn en lijden, waarin ‘geluk’ afhankelijk wordt gesteld van buitenaf gestelde doelen en verlangens.

In deze tekst wil ik deze illusie opnieuw gaan belichten en hoe wij in ‘twee werelden’ (Eciw.T.18.1.) leven.

Het menselijk lichaam.

In de cursus wordt het lichaam een leer- en communicatiemiddel genoemd en is als zodanig uiterst geschikt om alle ervaringen in ons menselijk bestaan onder ogen te zien en deze letterlijk te voelen en ervaren. Hierin functioneert ons gehele systeem, alle tast- en zintuigen, elk orgaan,  ons gehele lichaamssysteem als een optimaal ‘apparaat’ om alle signalen van ‘buiten’ en van ‘binnen’ te kunnen interpreteren als ‘goed’ of ‘bedreigend’  of ‘honger’, ‘dorst’. De impuls om te gaan lopen, bewegen,  et cetera. Het belangrijkste orgaan wat dit gehele proces ‘aanstuurt’ zijn de hersenen.

De hersenen.

De hersenen worden ook door de persoonlijkheid als het belangrijkste orgaan gezien, de hersenen worden gezien als die bepalen mijn leven, hiermede functioneer ik, ‘ik ben het brein’ is het motto. In principe zou je ook kunnen zeggen dat de hersenen in het aards proces een soort ‘computerfunctie’ vervullen, waarin het programma voor ons menselijk bestaan ligt opgeslagen en alle signalen worden opgepikt en uitgezonden die we nodig hebben om hier te kunnen functioneren.

Alles wat we horen, zien en voelen wordt geïnterpreteerd doordat alles gescreend wordt in ons brein wat de ‘betekenis’ is van dat wat we zien, voelen en of horen. “Voelt’ het als ‘goed’ of is het een ‘bedreiging’ , brengt het ons ‘geluk’  of ‘angst’. Ons geluks- en angstgevoel is vooral zintuiglijk,  Angst geeft een fysieke spanning in  de buik, en/ of  een verkramping van de spieren,  ‘’blijheid’ is een sensatie of opwinding op het niveau van het hart, erotische verlangens brengen gevoelens van genot met zich mee. Zo is ons gehele lichaam een groot pulserend orgaan om al de impulsen te vertalen , en om behulpzaam te zijn in het kunnen functioneren op Aarde, waarin ‘overleving’  de meest basale impuls is.

De twee werelden. (Eciw.T.18.XI)

Zolang we nog vanuit onbewustheid leven, hebben we niet in de gaten dat we een wereld ‘buiten’ ons zien die we zelf ‘bedacht’ hebben. Onze ogen ‘zien’ niet, maar ‘geven’ weer wat ze vanuit de hersenen doorgekregen hebben. Het is de projectie van de innerlijke beelden, die we ‘buiten’ ons zien. In feite betekent alles wat we buiten ons Zelf zien, niets. De eerste werkboekles is daar direct heel duidelijk in “Niets wat ik in deze kamer. In deze straat, uit dit raam, op deze plek zie, betekent iets. (Eciw.W. I.1.) .

Eveneens zegt dit wat de essentie van de cursus is, namelijk “Wat is vergeving”, dan gaat de cursus verder met “Vergeving ziet in dat wat jij dacht dat je broeder jou heeft aangedaan, niet heeft plaatsgevonden. Wat ze niet doet is zonden kwijtschelden en ze werkelijk maken. Ze ziet dat er geen zonde is geweest. “(Eciw.W.II.404.1.). De cursus is zo prachtig opgebouwd, zo begint het eerste deel van het Werkboek direct als eerste les met het ontmaskeren van de ego-waarneming en constateert dat alles wat we zien, geen betekenis heeft en Deel II van het Werkboek begint direct met de constatering dat alles wat we denken een ander aangedaan te hebben, niet heeft plaatsgevonden.

Deze twee ‘invalshoeken’ van de cursus geven zo nadrukkelijk aan waarom Jezus ons voorhoudt dat we, zolang we vanuit het ego-bewustzijn naar de wereld kijken, dit een krankzinnige wereld is. Het is gewoon niet onze werkelijkheid, doch louter illusie.

Ons incarnatieproces is optimaal. Angst als inspiratiebron.

Bovenstaande tekst geeft het idee dat wat we hier aan het ‘doen’ zijn op Aarde krankzinnig is, en dat is niet wat Jezus bedoelt. Wat Hij in feite aanreikt is dat we zolang we niet bereid zijn te luisteren naar de Heilige Geest in ons, ofwel ons Innerlijk Zelf, we ons in een wereld bevinden van lijden, angst, schuld, en tekort en steeds weer die strijd om ‘gelukkig’ te willen worden van buitenaf ten koste van alles.   Dat is een krankzinnig idee. Want feitelijk ‘lijken’ we wel afgesloten van de liefde, waar we zo naar hunkeren, echter het bevindt zich op een ander niveau.

“Ze ziet dat er geen zonde is geweest (Eciw.W.II.404.1) en dat is precies waar het omgaat, de afscheiding van God, van Liefde heeft niet plaatsgevonden. Dat is de Werkelijke Wereld waar we in vertoeven, alleen we zijn het ‘vergeten’ en dat ‘vergeten’ heeft een functie om hier ons incarnatie proces te kunnen doen.  We gaan precies door die ervaringen heen in een samenspel met onze naaste, onze relaties, ouders et cetera, om oude oordelen uit vorige incarnaties uit te werken en het gehele incarnatieproces verloopt qua timing, en de ervaringen die we daar in doorgaan precies optimaal om al die facetten tegen te komen, die je nodig hebt om tot bewustwording te komen. Er is geen toeval. En we hebben de Liefde nooit verloren, wat dat is wat we Zijn.

Het enige wat er van je gevraagd wordt is om bereid te zijn er anders naar te willen kijken, te luisteren en je te laten begeleiden door de Heilige Geest en vergeving toe te passen.

Angst als ogenschijnlijk tegendeel van Liefde is hierin optimaal als inspiratiebron, het brengt precies die emoties, schuldgevoelens etc., teweeg die in ons ego-systeem rondwaren om tot Inzicht en bewustwording te brengen. Je hebt de Liefde nooit verloren. Zolang we hier in contact met de Aarde zijn, verkeren we in die twee werelden, waarvan slecht Een de Werkelijke Wereld is ,de Geestelijk Lichtwereld van Liefde.

Liefde is de Stille Aanwezigheid van Vrede in ons, Het roept niet, dwingt niet, is Altijd en Wacht totdat wij het contact hiermede weer hersteld hebben, Het is nooit weggeweest.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.