Vanuit Eenheid naar dualiteit en terugkeer naar Eenheid

Vanuit Eenheid naar dualiteit en terugkeer naar Eenheid

Mijn inspiratie voor dit artikel haal ik vooral uit een drietal boeken die de Maria Magdalena  (MM) Code I, II en III,* genoemd worden. Hierin wordt door MM doorgegeven hoe de Schepping is ontstaan, en worden de ontwikkelingen in de afgelopen duizenden jaren beschreven tot in de  huidige tijd  en in grote lijn in de komende duizenden jaren.

Volgens MM gaan we door drie incarnatiecycli heen, die elk duizenden jaren duren, en waarvan de eerste cyclus eindigde met de ondergang van Atlantis en we ons nu in de tweede incarnatiecyclus bevinden in de opstijgende fase. Volgens MM verloopt elke incarnatiecyclus in een neergaande en een opstijgende  fase, die elk dertien fases kent. Volgens MM kent alles in de Schepping het principe van het getal 13 ter volmaking van het proces. In onze menselijke ervaring is het getal 13 een ongeluksgetal, terwijl het in de Werkelijkheid tot Vervolmaking leidt

In de neergaande fase gaan we als mensheid diep door aardse processen heen van Goed en Kwaad, waarin de ervaringen ons diep zullen raken. In de opstijgende fase zijn we als mensheid bereid om aan de hand van de diep geraakte ervaringen meer vanuit het Hart te gaan leven. Belangrijke thema’s in de neergaande fase is de ongelijke verhouding tussen het mannelijke en vrouwelijke, waarin het mannelijke zich dominant en superieur opstelde ten opzichte van de vrouwen ofwel het vrouwelijke.

Nu bevinden we ons weer in een opstijgende fase, waarin de neergaande fase eindigde in het begin van de tweede wereldoorlog, waarin de mensheid zich in een heel duistere periode bevond waarin het mannelijke zich extreem superieur vertoonde door fascistoïde regimes, zoals bijvoorbeeld het naziregime in Duitsland en in Japan.

In de MM Code wordt heel concreet beschreven hoe wij als mensheid de Aarde als incarnatieplek hebben uitgezocht. In totaal zijn er volgens MM dertien planeten waar mensachtigen wezens kunnen incarneren. Elke planeet vervult een eigen incarnatiebehoefte, zo is de planeet Aarde bedoeld om te leren wat Onvoorwaardelijke Liefde is.

Het afsluiten van het Hart met als compensatie het openen van hartverlangens.

Wat mij vooral zo treft in de boodschappen van MM is de logische concrete opbouw van het incarnatieproces.

In eerdere artikelen heb ik al beschreven dat zelfveroordeling aan de basis staat van het incarnatieproces. Elk mens komt hier op Aarde met een door de Ziel geformuleerde incarnatievraag die samenhangt met het leerproces van wat je in dit leven voor jezelf hebt uitgestippeld om tot Inzicht te komen, met de daaraan verbonden zelfveroordeling.

In onze vroege jeugd ( tussen drie en zeven jaar) wordt die zelfveroordeling gereactiveerd en wordt het Hart afgesloten en ontstaat er als overcompensatie een aan de zelfveroordeling gerelateerd hartsverlangen.

MM beschrijft dat hierin ook weer sprake is van dertien verschillende vormen van zelfveroordeling, die weer een samenhang hebben met dertien specifieke Hartskwaliteiten..

Zoals bijvoorbeeld de zelfveroordeling “Ik hoor er niet bij” geeft als emotie ‘eenzaamheid’ en hoort bij deze zelfveroordeling het hartsverlangen ‘verbinding’ en is het ervaringsveld  ‘gelijkwaardige relaties, dit alles als compensatie en werkingsveld voor het verlies van de Hartskwaliteit Eenheid.

Door het afsluiten  van het Hart verliezen we de verbinding met het Goddelijke en vergeten wie we in wezen zijn. Dit vergeten is een essentiële voorwaarde om te incarneren en het proces hier op Aarde aan te gaan, om via die weg je te weer herinneren wie je in wezen bent.

Zo is het gehele incarnatieproces opgebouwd, en het lijkt zo, als we ons verbonden hebben met de ego-persoonlijkheid en die aardse weg gaan, alsof we een geworpene op de Aarde zijn, echter al de ervaringen die we door gaan, zijn optimaal en bedoelt om tot zelfinzicht te geraken. Er is geen toeval. We gaan door een wereld van de dualiteit van Goed en Kwaad, angst, pijn, lijden  en schuld en zelfveroordeling en oordelen. Dit als ogenschijnlijk tegendeel van Liefde. Het gaat om de terugkeer naar Liefde door de omweg van de angst. Liefde leert zichzelf kennen door het ogenschijnlijk tegendeel angst.

Je vergissen in plaats van fout en schuldig

De zelfveroordeling brengt teweeg dat je je totaal gaat identificeren met je lichaam en je ego-persoonlijkheid en zie je de Aarde als plaats waar je ‘gelukkig’ moet worden door het willen teniet doen van de zelfveroordeling door strategische acties te gaan ondernemen naar de buitenwereld, naar anderen om van hen uit zelfbevestiging te verkrijgen.

Aangezien de zelfveroordeling een innerlijke overtuiging is, die je steeds opnieuw naar buiten toe projecteert werken deze acties van de persoonlijkheid niet en voel je steeds opnieuw dat je, afgewezen wordt, door bijvoorbeeld je zelfveroordeling is ‘ik mag er niet zijn’.

Dit is geen fout in de Schepping, maar een optimale kwaliteit die door de herhalingsdwang uiteindelijk uitmondt in een crisis. Het gaat erom dat we gaan zien dat we niet het slachtoffer zijn van deze aardse reis maar dat we het contact met onze Ware Zelf hebben verloren.

Het omkeerpunt

Ook in het incarnatieproces is er sprake van een indalende fase en een opstijgende fase. In de indalende fase gaan we door een ervaringsproces heen waarin we trachten door middel van overcompensatie voor onze innerlijke zelfveroordeling geluk van buitenaf te verkrijgen. Aangezien dit uiteindelijk niet werkt, komen we in de crisis. Dit is het omkeerpunt in ons leven. We zijn dan steeds meer bereid om de diepte in te gaan en te gaan luisteren. Het gaat er dan niet om dat het leven totaal anders wordt, maar je bent steeds meer bereid als er weer situaties in je leven zich voordoen waar je door gefrustreerd voelt om hiernaar vanuit je Hart naar te “kijken” en dan ga je zien dat het je innerlijke zelfveroordeling waar je met Liefde naar kan kijken en ‘zien’ dat het zich oplost en je weer in vrede komt.

Uiteindelijk leer je steeds opnieuw dat je iedere keer weer de mogelijkheid hebt om een andere keuze te maken. Dan zie je dat je je vergist hebt in plaats dat je een fout maakt of je schuldig voelt.

Er is geen schuld, maar jij bent wel diegene die bereid moet zijn om die andere keuze te maken, van angst naar Liefde. Dan ga je zien dat alle omstandigheden in je leven uiteindelijk behulpzaam zijn om je tot Zelfinzicht te brengen. Dan  zie je dat het incarnatieproces hier op Aarde hiervoor optimaal is en dat lijden en frustratie tot inspiratie leidt.

Dan is de Hemel op Aarde gekomen. En heb je weer contact met je Goddelijke Kern.

*: De Maria Magdalena Code / Gabriela en Reint Gaastra-Levin / Apeldoorn

Uitgeverij Follow Your Heart.

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie